Huidig programma

Komende UMA-concerten

November 2019 – Lustrumconcerten
Zaterdag 9 november, 15:00 uur Dominicuskerk Amsterdam
Zondag 10 november, 15:00 uur Geertekerk Utrecht
Met medewerking van de koren Concerto Cherise (Utrecht) en Frascanti (Amsterdam).
• Walzerfolge 2 uit Der Rosenkavalier – Richard Strauss
• Schicksalslied – Johannes Brahms
• De 9e Symfonie – Ludwig van Beethoven

Maart 2020
• Opera: Turandot – Puccini
In samenwerking met Operakoor Bel Canto uit Velsen


Walzerfolge 2 uit der Rosenkavalier – Richard Strauss (1864-1949)
We beginnen met een feestelijke wals, de tweede ‘Walzerfolge’ uit de derde acte van de komische opera ‘Der Rosenkavalier’ (The Knight of the Rose) van Richard Strauss. Deze opera ging in 1911 in Dresden in première en het was een groot succes, de opera wordt momenteel ook nog veel uitgevoerd. Hoewel het een komische opera is, bevat het werk een aantal gewichtige thema’s, inclusief ontrouw, ouder worden, seksuele predatie en onbaatzuchtigheid (of het gebrek daaraan) in liefde.

Let wel, het gaat hier niet om Walz-erfolge, een succesvolle wals of zo, maar om een Walzer-folge, een reeks van Walsen. Strauss gebruikte in de opera de wals als een soort metafoor voor de onverschilligheid.


Schicksalslied – Johannes Brahms (1833-1897)
Brahms heeft veel werk voor koor geschreven. ‘Het lied van het Lot’ is een relatief kort maar krachtig werk voor koor en volledig orkest. De tekst, slechts twee strofen lang, komt uit de roman Hyperion van Friedrich Hölderlin. Brahms heeft lang over het werk gedaan, omdat hij niet kon besluiten hoe hij het stuk zou eindigen. Uiteindelijk bestaat het werk uit drie delen: een deel voor elke strofe en een instrumentale reprise van de eerste ter afsluiting. Het wordt gerekend tot zijn beste koorwerken, de première was in 1871 in Karlsruhe.

 

 


De 9de Symfonie – Ludwig van Beethoven (1770-1827)
Beethoven schreef negen symfonieën, waarin zijn ontwikkeling als voltooier van het classicisme en als inleider van de romantiek als het ware te horen zijn. Veel van zijn symfonieën zijn beroemd, maar zijn negende is misschien wel de beroemdste. De eerste drie delen zijn geschreven voor kamerorkestbezetting, het laatste deel is een compleet oratorium op zichzelf van 3 kwartier in symfonische bezetting met groot koor en 4 solisten. Het wordt daarom niet vaak, en zeker niet in de amateurscene uitgevoerd.

De première was op 7 mei 1824 in Wenen, gedirigeerd door Beethoven zelf, die toen al stokdoof was. De werkelijk directie was in handen van Louis Duport die naast hem stond en de musici hadden instructie gekregen alleen hem te volgen. Toen de symfonie was afgelopen en er een bulderende ovatie losbarstte, stond Beethoven nog wild te dirigeren, omdat hij een paar maten achter liep.