Huidig programma

Komende UMA-concerten, voorjaar 2019
Vrijdagavond concert 17 mei, 20:00 uur Grote Kerk Apeldoorn
en zondagmiddag 19 mei, 16:00 uur Geertekerk Utrecht
• Tsjechische Suite – Antonín Dvořák
• Symfonie in D Op. 24 – Jan Václav Voříšek
• Prague Sinfonietta – Leonardo Balada

Vooruitblik

November 2019 – Lustrumconcerten
Zaterdag 9 november, 15:00 uur Dominicuskerk Amsterdam
Zondag 10 november, 15:00 uur Geertekerk Utrecht
Met medewerking van de koren Concerto Cherise (Utrecht) en Frascanti (Amsterdam).
• Walzerfolge 2 uit Der Rosenkavalier – Richard Strauss
• Schicksalslied – Johannes Brahms
• De 9e Symfonie – Ludwig van Beethoven

Maart 2020
• Opera: Turandot – Puccini
In samenwerking met Operakoor ‘Bel Canto’ uit Velsen


Tsjechische Suite van Antonín Dvořák (1841-1904)
Dvořák wordt gerekend tot één van de grootste componisten van Bohemen (een oude historische streek in Tsjechië). Hij begon al op jonge leeftijd met vioolspelen en werd altviolist in een B-orkest. In die periode bekwaamde hij zich als autodidact in het componeren, aanvankelijk alleen van strijkkwartetten, maar later ook van symfonieën, serenades en opera’s. Langzaamaan klom hij omhoog langs de muzikale ladder, maar zijn internationale doorbraak kwam pas nadat Brahms hem ‘ontdekt’ had. De Suite schreef hij in 1879, Het is een lyrisch werk in vijf delen, deels geïnspireerd op Slavische dansen.


Symfonie in D Op. 24 van Jan Václav Voříšek (1791-1825)
Voříšek werd in 1791 geboren in Vamberg in Bohemen. Hij was een tijdgenoot van Beethoven en Schubert. De eerste heeft hij ontmoet, met de laatste was hij goede vrienden. Ze zijn allebei niet oud geworden, 31 en 34. Terwijl Schubert een zeer groot oeuvre naliet en uiteindelijk meer de romantische kant op ging, heeft Voříšek maar een heel beperkte muzikale erfenis nagelaten, die dicht bij de klassieke stijl bleef. Hij schreef maar één symfonie, opus 24 in D groot. Het is een veel uitgevoerd werk en kent vier delen:
• Allegro con brio
• Andante
• Scherzo: Allegro ma non troppo
• Finale: Allegro con brio


Prague Sinfonietta van Leonardo Balada (1933)
Eindelijk weer eens een werk van een componist die nog leeft. Een echt stuk voor de UMA, uitdagend, zowel voor de speler als de toehoorder. Hij was student bij o.a. Copland. Balada is een tot Amerikaan genaturaliseerde Spanjaard met een imposant oeuvre achter zijn naam, vooral opera’s en orkestrale werken. Het is een heel grappig en ritmisch stuk. Zelf zegt hij over de Sinfonietta: “While the work tries to represent the spirit of Mozart’s symphony by using some of its motives and light designs, the work evolves very often from diatonic to chromatic and polytonal writing, which may lead in turn to thick textural structures and collage of ideas.” Nou, dan weten wij als UMA genoeg.